KunstNet nutzt Cookies und zeigt interessenbezogene Anzeigen Details.
  • 3 Kommentare Melde Dich an, um einen Kommentar zu schreiben.
  • Gast , 3
    Kater, bitte... ich bin auch traurig...
  • eifachfilm
    eifachfilm
    katze ratze ("Niña... Amada Mía") es un cautivante drama de amor, con personajes intensamente humanos y sorprendentes revelaciones en cada capítulo. Grabada en bellísimos escenarios naturales, esta apasionante telenovela cuenta con una producción de extraordinaria calidad que enriquece la imagen y resalta la emoción en cada escena.
    "Niña... Amada Mía", cual es tu forma de amar?
  • Herr Lehmann
    Herr Lehmann
    Het kunstwerk ben I
    Schlingensiefs Grandpa: De ingezetene van München een tentoonstelling viert Alan Kaprow als uitvinder van het gebeuren

    van Nicola Kuhn

    niets aanstekers dan: een "natte steen maakt tot het benedenwaartse rivier dragen voor zover het die daling liet/uitgezocht verlaat een andere steen/nat het maakt/het stijgende rivier zover als het drogen te zijn/dalingsverlof dragen die." is droogt "Gemakkelijk" beschreef Alan Kaprow zijn tot 1972 geschreven actiebegeleiding, waardoor het nochtans niet wordt geleverd of zij ooit werd uitgevoerd, of het kunstwerk ooit werd gerealiseerd. Het werk zo, eigenlijk kunst? Vandaag schijnt het nauwelijks dat de prestaties zijn eigen categorie vormen, is het gebeurende vaste deel van de kunst-historische canon nog behoeftige verklaring. En niettemin ook verbaast nog nauwelijks 40 jaar recente instructies, zoals hen genoteerde Kaprow zich ongeveer voor zijn "solo één": het "grijze beeld van de waterkleur van zich aan grijs malen/de regen van het Hol het grijs om van verlof zelf te wassen."

    De "scores" riepen Amerikaanse Avantgardist zijn scores, die in hun minimalistic formuleringen bijna van Japanse gedichten herinneren. De uitvinder van deze kunstsoort, die vandaag van geniet, bijna een halve later eeuw, opnieuw van verrassende populariteit, schreef verscheidene honderden: In deze traditietribune Jonathan Meese, John steun, Tino Sehgal en in het bijzonder Christoph Schlingensief, die onlangs bij de burgers van de mensenstadium van Berlijn Hommage aan de stichtersvader met zijn productie "de stadscentrum van Kaprow" wijdde. Reden van genoeg voor ingezetenen van München het huis van de kunst om het begin te herinneren van het gebeuren.

    Aan het eind Kaprow, Kunstrevoluzzer, daar, geland waarvan hij tijd van zijn leven op de vlucht was: in het museum. En niettemin koopt de tentoonstelling zijn Credo terug, waarna zou het museum een kunstbegraafplaats, maar geen agentschap voor actie moeten zijn. Aldus is het huis van de kunst op een tijdelijk tweeling-spoor. In zijn grote tentoonstellingszaal toont het in edele glasshowcases Kaprows "Scores", die het volledig unpretentiously op eenvoudige gevoerde bladen schreef. Tezelfdertijd in de loop van schau 55 van zijn acties door ingezetene van München worden de kunststudenten gerealiseerd (http://www.kaprow.de), zodat overeenkomstig zijn ideal de kunst zich volledig materieel met het leven associëert. Deze suggestie van de ingezetenen van München Kuratorin Stephanie Rosenthal was definitief ook het geweest, die tot de kunstenaar 79-jaehrigen bewoog om zijn overeenkomst aan dit eerste groter te geven musealen appreciatie van zijn werk. Door zijn dood aan het begin van van April wordt 2006 het nu de erfenis.

    Zo kan het ook blijken dat Kaprow kaprow-schau juist een Trauerflor omringt, omdat die de belangrijkste zaal uitvoerige galerijen parallel de tentoonstelling "Zwarte Schilderijen" van grote vijf - het lawaaiberg van Robert, Advertentie Reinhardt, Teken van Rothko, frank Stella en staaf-keurig Newman tonen. Een mooi toeval. Kaprow erkende dat die met zijn het gebeuren ontwikkelende zwarte schilderijen van zijn kunstenaarscollega's een vriendelijke manierschede parallel waren: "zowel een eind voor de kunst als een nieuw begin." Waar met hun nacht-zwarte werken meditativ binnenwaarts georiënteerd, anderen zich naar buiten leidde en op de weg ging.

    Van Kaprow kaprow-schau daardoor een grote vermaakopbrengst: De instructies die met al Ernst van het protroepenwerk eenvoudig te vreemd worden uitgevoerd. Door videoprojectie zelf kan de bezoeker in de Sechzigern gerealiseerde "Scores" beschouwen: ongeveer als een paar op Newyorker wijst de parkerenpartij zichdie in garderobenspiegel afwisselt op of wederzijds bij de telefoon iets vorhechelt.

    Deze acties bezitten hun speciale charme door tijdelijke Kolorit: de zwart-witte foto's, de manier van de jaren '60, de haar-stijlen. Vandaag geleid door kunststudenten, winnen zij bijna een lyrisch karakter: als bijvoorbeeld "gang met schoen", waarmee een vrouw haar laars bij het binden rijgend achter zich en elk teken trekt voorziet zijn tegenhanger die bij de voet wordt vervoerd van pleister en mullbinden, zodra u schijnt om de geschleifteschoen worden uitgeput.

    De overtuiging van Kaprows, die verenigbare aaneenschakeling van kunst met het leven ervoer, hun eerste effect door de Schilderijen van de Druppel van de poolslot van Jackson, waarvoor het tekenproces de elementaire ervaring werd. In recente Fuenfzigern scheen alles in motie, ook opnieuw gedefinieerd de kunstenaars hun werkend materiaal: De muziek zou stilte of dagelijks het levenslawaai kunnen zijn, dansen een studie van banale bewegingen, schilderen en beeldhouwwerk gemunt/gestalte gegeven door vervaardigde producten en reclame.

    De huidige tentoonstellingen de ster van de jaren '60 - Dan Flavin in München in nieuwe Pinakothek, Hans Haacke in Hamburg en Berlijn, Hermann Nitsch in het gebouw van Martin Gropius - vieren altijd ook Heroi van deze eens radicale stappen. Rechtstreeks één daardoor nog duidelijker zichtbaar wordt de afstand aan hun het erven in het heden: Welke deze "helden" bitter voor op dat ogenblik tegen de onderneming hadden bestreden, vandaag lichte toont men. Door politieke explosiveness Jonathan Meese, John ver is de steun of Tino Sehgal.

    Huis van de kunst, tot 21 Januari.